มีเรื่องเล่าจากคุณหมอเด็กท่านหนึ่งน่าสนใจ DoubleO จึงขอนำบทความนั้นมาถ่ายทอดไว้ เผื่อคุณพ่อคุณแม่ท่านไหนกำลังเจอปัญหาแบบเดียวกัน จะได้มองออกว่าทางแก้ปัญหานั้นควรทำอย่างไร?

หมอคุยกับคุณแม่ท่านนึง สอบถามกันตามปกติว่าลูก (อายุ 3 ขวบกว่าๆ) เป็นอย่างไรบ้าง เพราะเห็นว่ามีน้องมาสักพักแล้ว ปรับตัวปรับใจได้หรือยัง คุณแม่เล่าว่า ช่วงนี้ยังฉุนเฉียว ชอบกรี๊ด บางครั้งชอบเอาสิ่งของมาตีให้เกิดเสียงดัง ให้แม่หันมาดูและดุ
หมอ “แล้วแม่ทำอย่างไร”
แม่ “ก็บางครั้งอดทน ส่วนมากก็หันมาดุ”
หมอ “ทันทีไหม”
แม่ “ทันทีคะ”
หมอ”แล้วเวลาไหนที่รู้สึกว่าเค้าเป็นเด็กดีล่ะ”
แม่ “เวลามาเรียนคะ”
หมอ “แล้วคุณแม่ชมเค้าไหม ชมตอนไหน”
แม่ ” ชมค่ะ แต่ทำตอนก่อนนอน”

การที่ลูกทำพฤติกรรมเรียกร้องความสนใจ และได้ผลทุกครั้ง สำหรับเด็กไม่ได้สนใจว่าพฤติกรรมนั้นดีหรือไม่ รู้แต่ว่าเรียกให้แม่หันมาสนใจเราได้เด็กจึงทำ สำหรับพฤติกรรมที่ดีนั้นเด็กรู้ว่าดี แต่ก็รู้ว่าไม่สามารถทำให้แม่หันมาสนใจเราทันทีได้ ตรงนี้สำคัญมาก เพราะความสนใจเป็นรางวัลสำหรับเด็ก เราให้เค้าทันทีที่มีพฤติกรรมเชิงลบ แต่ให้ช้ามากเวลาที่เค้าทำดี ที่จริงเมื่อหมอถามและแม่ตอบ คุณแม่เองก็ได้คำตอบเองแล้วว่าทำไมลูกจึงมีพฤติกรรมเชิงลบหมอจึงไม่ต้องอธิบายเพิ่มอีก หมอถามถึงพฤติกรรมอื่นๆ อันเก่าที่แม่เคยมาปรึกษา แม่บอกว่าพออันนั้นหายอันใหม่ก็เกิดอีก

เดือนที่แล้วหมอมีโอกาสได้ไปปฏิบัติธรรม ได้คิดว่าแท้จริงชีวิตก็เหมือนกับการเล่นเกมให้ผ่านด่าน ถ้าเรายังไม่พบวิธีที่จะผ่านปัญหาอันนี้ไปให้ได้ ต่อให้หลบไปทางไหนก็จะพบปัญหาเดิม ต่อเมื่อชนะปัญหาด่านนั้น ด่านต่อไปก็จะพบปัญหาอันใหม่ อย่างไรก็ตาม ระหว่างเดินทางไป สองข้างทางมีรางวัลให้เก็บเสมอ หมอบอกแม่ว่าอย่ามัวแต่มุ่งมั่นจะผ่านไปด้วยใจที่เหนื่อยล้าอย่างเดียว อย่าลืมเก็บรางวัลข้างทาง อย่าลืมเก็บความสุขความน่ารักของลูก เอาไว้ให้มีแรงสู้ในด่านต่อๆ ไปนะคะ

จากเพจ : Heguru Thailand “Genius Pathway by Dr. Apple”

Comments